Happy and Sad with P'Due & Memie

posted on 05 Sep 2010 12:13 by numnimgooggoogku
ฉันไม่ได้อัพไดนานมากกกกกก
แล้วตอนนี้ก็รู้สึกอึดอัด อยากระบายความรู้สึก
ก็เลยคิดได้ว่า เรามีไดอารี่ออนไลน์
อย่างน้อยๆก็ระบายมันในนี้ก็ดี ไม่มีใครเดือดร้อนด้วย
เฮ้อ
ฉันเคยคิดว่า ฉันสามารถทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ให้มันกลายเป็นสิ่งที่เป็นความจริงได้
ฉันเคยคิดแบบนั้น
แล้วฉันก็ทำทุกอย่างให้เป็นจริงได้
ยกเว้นเรื่องนี้....
พี่ดื้อ ผู้ชายที่ฉันรู้สึกดีด้วยมานาน
นี่ก็จะเข้าปีที่ 6 ที่ฉันชอบเค้าแล้วนะ
ฉันเคยคิดว่า ความจริงใจของฉัน
จะทำให้เค้าหันมามองฉันบ้าง แต่มันก็ไม่จริง
โกหก หลอกลวง
เค้าทำดีกับฉัน เหมือนกับผู้หญิงทั่วไปแหละ
ฉันเจ็บนะโว๊ยยยยยย
 
สิ่งที่พี่ดื้อทำ แล้วทำให้ฉันรู้สึกดี
1.เค้าเป็นผู้ชายคนเเรกที่เรียกฉันว่า "หนู" 
2.พี่ดื้อชอบมองว่าฉันเป็นเด็กๆ
แล้วก็คอยกันชั้นออกจากผู้ชายคนอื่น
3.พี่ดื้อเคยโทหาฉัน 3 เวลาและก่อนนอน 
4.ฉันมีความสุขกับข้อความที่มีดื้อส่งมาบอกว่า "คิดถึงและฝันดี"
5.การไปดูหนังครั้งแรกของฉันกับพี่ดื้อ คือหนังตลก ที่ไม่โรแมนติก
6.การดูหนังครั้งสุดท้ายก่อนพี่ดื้อไปออส ฉันใส่ชุด นร ไป
7.ฉันชอบเวลาที่พี่ดื้อปกป้องฉันเสมอ
8.ฉันจำเพลงที่พี่ดื้อให้ฉันได้ "เก็บไว้กับเธอ สคลับ"
9.พี่ดื้อเขียนไดอารี่ออนไลน์เรื่องฉันถึง 2 ครั้ง 
และอ่านมันทีไร ฉันก็มักจะน้ำตาซึมเสมอ
10.พี่ดื้อโทหาฉันครั้งแรกตอนที่ไปอยู่ออส
ครั้งแรกนั้นทำให้ฉันรู้สึกดีมาก
11.พี่ดื้อบอกว่ารักฉันผ่าน msn
ทำให้ฉันปริ้นบทสนทนาวันนั้นมาอ่าน
12.ฉันร้องไห้ด้วยความดีใจ
ตอนที่พี่ดื้อพูดว่า "พี่ทิ้งมี่ไม่ได้หรอก"
13.การทะเลาะกันครั้งแรกของฉันกับพี่ดื้อ
ทำให้ฉันตัดสินใจหนีจากเค้า
ฉันเอาแต่ร้องไห้ตลอด 3 เดือน
และพี่ดื้อเป็นคนตามให้ฉันกลับไป
14.สัญญาที่ฉันกับพี่ดื้อให้กันและกันคือ
"ถ้ากลับมาแล้ว ยังไม่มีใคร เราจะคบกัน"
15.พี่ดื้อบอกกับฉันว่า คนที่จะรักเค้าต้องรักฉันด้วย
ถ้าคนที่เค้าจะคบด้วยทำไม่ดีกับฉัน เค้าก็ไม่เอาด้วยเหมือนกัน
16.สาเหตุที่ฉันทะเลาะกับพี่ดื้อคือ
ฉันไม่อยากให้พี่ดื้อถูกคนอื่นหลอก
17.พี่ดื้อใช้เวลา 2 ชม ในการง้อฉัน ซึ่งฉันเอาแต่ร้องไห้
18.พี่ดื้อปกป้องฉันโดยการอ้างว่าเป็นแฟนฉัน
19.พี่ดื้อเคยบอกว่าฉันคือน้องสาวคนสำคัญ
20. พี่ดื้อเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฉันฟัง โดยที่ฉันไม่ต้องถาม
และเค้าก็ไม่เคยโกหกอะไรฉันเลย
ฯลฯ
 
ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทำไมฉันถึงชอบเค้ามาก
เค้าเห็นฉันเป็นน้องสาวตลอด ถ้าฉันคิดกับเค้าแค่พี่ 
ก็คงไม่ต้องมานั่งเสียใจแบบนี้
แต่นี่มันไม่ใช่ ฉันไม่เคยคิดว่าเค้าเป็นพี่ฉันเลยซักนิด
สิ่งที่ฉันแสดงออกกับเค้า สิ่งที่ฉันพูด
มันไม่ใช่สิ่งที่น้องสาวทำหรอก
เพราะเท่าที่ฉันเคยคบคนอื่นแบบพี่ชาย
ฉันไม่เคยจริงใจกับใครได้ขนาดนี้
ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะรักใครได้มากขนาดนี้มาก่อน
ฉันไม่เคยคิดว่า คนอย่างฉันจะมาร้องไห้เพราะใครได้มากขนาดนี้
ฉันรู้สึกปวดใจ ที่พี่ดื้อให้ความสนใจผู้หญิงคนอื่น
และฉันก็รู้สึกแย่ ที่พี่ดื้อลืมไปในบางเวลา
และกลับมา เมื่อไม่เหลือใคร.....
ฉันเสียใจ เสียใจนะโว๊ยยยยยยยยย
ทำไมไม่คิดถึงความรู้สึกฉันบ้าง
ไม่รู้เลยหรอ ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน
ทำเหมือนฉันเป็นของตายแบบนี้
ปล่อยฉันไป ด่าฉัน ไล่ฉันไปจากชีวิต
ให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดครั้งเดียว แล้วจากไปไม่ได้หรอ
ทำไมถึงบอกว่าทิ้งฉันไม่ได้
แล้วที่ให้ฉันอยู่แบบนี้ มันไม่ทรมานมากกว่าหรอ
ฉันเจ็บ ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้อีกแล้ว
ฉันอยากรักคนอื่น ฉันอยากหนีไปให้ไกล
ทำไมอ่ะ!! พอฉันหนีไป ทำไมต้องโทหาฉันด้วย
โทหาฉันทำไม
รู้มั้ยว่าเสียงของพี่มันทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองไปไม่ได้
พี่บอกว่าพี่ไม่มีใครแล้ว มีแต่ฉันพี่จริงใจ
แล้วทำไมให้ฉันเป็นผู้หญิงของพี่ไม่ได้ 
ให้ฉันเป็นคนที่พี่รักคนเดียวไม่ได้
ทำไมต้องน้องสาว 
ฉันรู้ว่าถ้าเค้ารู้ความรู้สึกจริงๆทั้งหมดของฉัน
เค้าจะต้องเสียใจมาก
เพราะมันเหมือนกับฉันทรยศเค้า
แต่มันก็ช่วยไม่ได้ ฉันไม่เคยพูดนี่ ว่าฉันอยากเป็นน้องสาว
ฉันเห็นเค้าในมุมอ่อนแอ มุมเเข็งแกร่ง
ฉันได้เห็นเค้าในบางมุมที่ไม่มีใครได้เห็น
ยิ่งทำให้ฉันรักเค้ามากขึ้นทุกวัน
สิ่งที่เค้าทำกับฉันคนเดียว มันทำให้ฉันคิดไปเอง
ว่าเค้าเห็นฉันพิเศษ
แต่พอฉันรับรู้ว่าสิ่งที่เค้าทำกับคนอื่น มันพิเศษกว่า
ฉันก็อยากจะบ้าแล้ว
ความเจ็บปวดมันเป็นแบบนี้นี่เองสินะ
การพลัดพรากที่ทำให้เจ็บปวด
ยิ่งห่างกันมากเท่าไหร่ วันที่จะกลับมาพบกัน
ยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้
ฉันเคยคิดว่า ซักวัน เค้าต้องรักฉันจริงๆ
เพราะฉันเป็นคนเดียวที่อยู่ข้างเค้าเสมอ
เพราะฉันรักเค้า และเค้าอาจจะรักฉันก็ได้
เพื่อนบางคนบอกกับฉันว่า
ซักวันเค้าจะรักฉันแน่นอน เมื่อถึงเวลา
แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทนจนถึงวันนั้นหรือเปล่า
วันที่เค้าจะรักฉัน อีกกี่ปีล่ะ
อีก 5 ปี หรือ 10 ปี หรือไม่มีวัน
ถ้าฉันบอกเค้าว่า ฉันเป็นโรคมะเร็ง
จะตายภายใน 3 เดือน เค้าจะรักฉันมั้ย?
ถ้าฉันบอกเค้าว่า ฉันจะแต่งงานกับคนอื่นที่เพิ่งคบกัน
เค้าจะห้ามฉันมั้ย?
ถ้าฉันบอกเค้าว่า ฉันจะไปเกาหลี
แล้วจะไม่กลับมาอีกเลย และจะไม่ติดต่อใคร
เค้าจะตามฉันกลับมามั้ย?
เพื่อนบางคนบอกฉันว่า
พี่ดื้ออาจเห็นฉันเป็นของตาย เป็นที่ระบาย
ฉันไม่รู้สึกอะไรหรอก
เพราะฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
คนเราน่ะ ให้เวลาในการตัดสินใจรักใครซักคนไม่นานหรอก
ถ้านานเกินไป ก็แปลว่าไม่รักแล้ว
และไม่มีทางเป็นไปได้
ฉันก้าวผ่านคำว่าเสียใจมาแล้ว
ตอนนี้เหลือแต่ความเจ็บปวด
ฉันอึดอัดที่ไม่สามารถพูดกับเค้าตรงๆได้
เพราะฉันกลัวว่าจะเสียเค้าไป
ฉันเหมือนผู้หญิงโง่ๆคนนึง
ฉันอยากรักใครซักคน ที่เค้ารักฉัน
เพราะมันจะไม่ทำให้ฉันต้องทรมานอยู่แบบนี้ไงล่ะ
ฉันอยากรักคนอื่น....
จริงๆนะ ฉันแอบหวังให้คนที่รักฉันในอนาคต
เป็นพี่ดื้อก็จริง แต่ถ้าเป็นเค้า
เค้าคงไม่รักฉันเท่าฉันรักเค้าหรอก
เพราะฉะนั้น ฉันจึงอยากรักคนอื่น
ใครก็ได้ที่ทำให้ฉันลืม ทำให้ฉันมีความสุข
ใครก็ได้ที่ฉันรักเค้า จนไม่สามารถกลับมาหาพี่ดื้อได้อีก
ใครก็ได้....

ไปแลกเปลี่ยนที่เกาหลี ^O^

posted on 28 Apr 2010 13:34 by numnimgooggoogku

อันยองฮาเซโย~ 

จากไดที่แล้ว ที่เขียนไม่จบ

แล้วนิ่มซี่ก็ปล่อยทิ้งไว้แบบนานมากๆ

 

ตอนนี้ก็กลับมาพร้อมกับเรื่องหนุกๆ 

ที่ได้ไปพบเห็นอีกครั้ง *O*

 

นิ่มซี่ได้สอบแข่งไปแลกเปลี่ยนที่เกาหลี

เป็นการไปสอบที่เราตกรอบเรียงความ

TOT

แต่จู่สวรรค์ก็มีใจ

เจ้าแม่ไทรงามก็ส่งให้เราได้ไปแข่งอีกรอบ

เป็นรอบความสามารถพิเศษ และสัมภาษณ์เลย

ผลปรากฏว่า เราผ่านค่ะทุกคนนนนนนนนน

ดีใจมากๆที่ได้ไป

 

แต่พอมีจัดอบรม ร่วมกันกับเพื่อนอีก 29 ชีวิต

นิ่มซี่ก็เริ่มไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่

มันเหมือนเซ็งๆง่วงๆยังไงไม่รู้ 

-_-

 

ตลอดเวลาที่อยู่เกาหลี 

นิ่มซี่ก็ได้เขียนไดว่า

 

ก่อนไปเกาหลี ในใจฉันคิดว่า

"มันต้องน่าเบื่อแน่นอน อะไรล่องเรือ

ดูเมือง พิพิธภัณฑ์ เฮ่อ ไม่อยากไปแระ"

-_- 

20 เมษา 53

พอไปถึง ฉันก็พบว่า

"คนเกาหลี หน้านิ่งมาก ภาษาอังกิดเค้าก็ไม่ดีเท่าไหร่

เราก็ไม่ดีเท่าไหร่ จะคุยกันรู้เรื่องหรอ? เซ็งตายเลย" 

ผ่านไปครึ่งวันแรก ที่พระราชวังอะไรซักอย่าง

"ก็โอเค แต่ฉันอยากดูอะไรที่มันหนุกๆน่ะนะ =_="

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  ข้าวเย็น

กรี๊ดดดดดด "มันคือไรวะ! หมูติดมันย่าง!

อร่อยมาก ผักก็ไม่ขมเลย พริกเกาหลีมันดี ไม่เผ็ดมาก"

นิ่มซี่กินข้าวสองชาม ก๊ากกกก

 

พอมืดล่องแม่น้ำฮัน

หนาวววว ลมแรง น่านอน ~_~

"โอปป้า กับ ออนนี่ นิสัยดีใจ คุยกับเราตลอดเลย

>_< ชอบๆๆๆ"

 

ตกดึก มีหนมๆๆ ออนนี่แทบหงายเงิบ

เพราะนิ่มซี่พอกหน้าอยู่ คิกๆ

 

21 เมษา 53

เช้าไปพิพิษภัณฑ์

"ฮ่าๆ หนุกหนานๆ ได้เม้ากับโอปป้า & ออนนี่

ทั้งๆที่ภาษาอังกิดเรามั่วแล้วก็มั่ว ฮ่าๆๆ"

 

เที่ยง

กินพิบิมบับ "โอ๊ว จ๊อดดด มันมึนมาก

เป็นข้าว ผัก เห็ด ไข่ แง้ๆ หนูอยากกินหมู TOT"

 

บ่ายๆ

ไปดูเทควันโดโชว์ "ป๊าดดด แม่เจ้า! เค้าเท่เมิก!!

แข็งแรงและดูดีที่สุด >.< ยัยบอสศรีออกอาการหื่น

พร้อมกับบอกว่า "ลวมลามฉันที!!!!" 

  บ่ายแก่ๆ

ได้ใส่ชุดเทควันโดครั้งแรก! "กรี๊ด ชั้นอืดเมิก"

สนุกและเหนื่อยเมิก!

 

ข้าวเย็น

จำไม่ได้แล้วว่าอะไร ใครจำได้เม้นบอกที T_T

 

มืดๆ ไปศูนย์เยาวชนที่เกาหลี

ไปทำจี้ที่ทำจากหินและทราย มันฮามาก!

เพราะทุกคนทำออกมาแล้วบอกว่า "ไม่ใช่ของฉัน!"

โดยเฉพาะบอสศรี ชีบอกทุกคนว่า

"ตอนยังไม่อบมัน โอเชี่ยนมาก"

แต่พออบแล้ว พี่เออ-ออ บอกว่า

"บอส มันโอเชี่ยน แล้ว ตอนนี้ น.หนู หายไปไหน?"

ก๊ากกกกกก

 

22 เมษา 53

เช้าๆ

ไปดูเรื่อยเปื่อย! หนุกมากๆ หนุกที่ได้คุยกับโอปป้าและออนนี่

 

เที่ยง!

ไก่ตุ๋นโสม อ๊ากกก ไก่ตัวเล็กง่ะ ในไก่มีแต่ข้าวกับข้าว

อยากจะร้องไห้ นู๋อยากกินไก่เยอะๆ

แต่เพราะอึนยองออนนี่บอกว่า มันดีต่อสุขภาพ

นุ่มนิ่มซี่เลยกินแล้วกกิน

 

บ่าย at Lotte World >.<

แม่เจ้า ฉันต้องกร่อย เพราะกลัวความสูง

แต่เปล่าเลย สนุกมาก!

เพราะออนนี่ที่กลัวความสูงพาไปเล่น

เครื่องเล่นสำหรับหนูๆที่น่ารัก

ฉันไปเล่นมาแล้ว!!

บ่ายแก่ๆ

ไอซ์สเก็ต!! มันยากมากค่ะทุกคน

"Help meeeeeeeeee"

เราให้ฮันซอลโอปป้าสอนก็ไม่ได้ผล

ให้ซึงฮักโอปป้าสอนก็ไม่ได้ผล

ให้ออนนี่ช่วยก็ไม่ได้ผล

ก็เลยเลิก เพราะเจ็บมากๆ ล้มไปหลายรอบเยย

 

อาหารเย็น

หมูทอด ซูชิ >_< เห็นแล้วคิดถึงชาบูชิ

แต่ที่นั่นก็อร่อยนะ คิกๆ ^.^

 

มืดๆ

"กรี๊ดดดดดด จะเอาๆๆ เอาคนน้านนนน"

บีบอยเกาหลี หล่อทุกมุมมอง

ความสามารถก็เริ่ด! ซิกแพกความขาว~

"เดี๋ยวจะปั้นเป็นหุ่นขี้ผึ้งไปไว้ที่บ้าน!"

ฮาาาาาาาาาาาาาาาา 

23 เมษา 53

เช้า ไปทำกิมจิ~ >.

นิ่มซี่ น้องนู๋แนน และบอสศรี นั่งโต๊ะเดียวกัน

โต๊ะอื่นบรรจงหั่นผัก

แต่โต๊ะเราจับรวมกันหั่นทีเดียว! ฮาาา

มื้อเที่ยง

เราแยกกันไปกินตามกลุ่ม

มื้อเที่ยงจบลงที่ราเมง ที่เอิ่ม... ไม่อร่อย

แต่นิ่มซี่ก็กินหมด (เอ๊ะ! ยังไง -.-)

บ่ายๆ

เราไปเมียงดงกันค่าาาาา

ของเยอะมาก กรี๊ดกร๊าดดด

เครื่องสำอาง Etude ถูกมากกกก

ถูกกว่าที่ไทยแบบเท่าตัว T_T

ยังคิดอยู่เลย ว่าถ้าที่ซื้อมาจากเกาหลีใช้หมดแล้ว

นิ่มซี่จะซื้อที่ไทยต่อมั้ย????

มื้อเย็น

เราก็ไปกินข้าวกันเหมือนเดิม แต่แอบฮา

เพราะว่านิ่มซี่และบอสศรีถ่ายคลิป

เก็บไว้ให้อาจารย์และเพื่อนๆได้ดูกัน >.<

PS บอสเจอเนื้อคู่ตอนนี้แหละ ฮ่าๆ 

มืดๆ

เราไปกันที่ N Seoul Tower

แม่เจ้า! "ฉันกลัวความสูง T_______T"

สูงกว่านี้มีอีกม้ายยยยย!!~

แต่ได้ล๊อกกุญเเจไว้ที่นั่นด้วย

ขออุบไว้ สำหรับคำอธิษฐานบนกุญแจ

คิกๆๆ ^-^

แอบเสียดาย จริงๆอยากเขียนไว้ว่า

"ขอให้เจอเนื้อคู่ดีๆ ทั้งชาตินี้และชาติหน้า"

T____________T 

24 เมษา

พวกเราทั้ง 30 คน ต่างก็เริ่มผูกพันธ์

กับโอปป้าและออนนี่

ซึ่งมันนี้ต้องแยกกลุ่มกันไปตามที่ต่างๆ

โดยรถไฟ รถเมล์ และ เดิน!!

กลุ่มนิ่มซี่ประกอบไปด้วย

"แก้ม ปุ่น หมูแดง ตือ นุ่มนิ่ม

ยาดมโอปป้า และรอนโอปป้า"

เรานั่งรถไฟจนมึน เพราะมันซับซ้อนมาก

นิ่มกับตือแทบหลับ zzzZZZ

 (ตือ นุ่มนิ่ม ปุ่น แก้ม และหมูแดง) 

ช่วงเช้า

เราไปทำพู่กันโบราณที่..... ที่นั่นแหละ

คุณป้าที่สอนเห็นว่านิ่มสิก้าทำดี

เลยมอบตุ๊กตาโบราณให้อีกตัว

"แหม่ นุ่มนิ่มไม่พ้นคำว่าโบราณจริงๆ T.T"

ไว้อาลัย ณ จุดเน้!

มื้อเที่ยง!!

เราได้กิน จาจังมยอนนนน~

หมี่ผัดซอสดำ อร่อยมากกกกก

ยาดมโอปป้ากับรอนโอปป้าสั่งแบบข้าว

ทั้งๆที่ชอบแบบเส้น

เพราะกลัวว่าพวกเราจะไม่ชอบแบบนี้

จะได้เปลี่ยนให้

T_______T

ทำเอาเราทั้ง 5 กินกันแทบไม่ลงเลยทีเดียว

เค้าเป็นคนดีมากจริงๆ

  บ่าย

เราไปต่อกันที่สวนสาธารณะ

อากาศเริ่มร้อนนน พร้อมกับทำมิชชั่นที่ได้รับ

โอ๊วววว มันร้อนเมิกกกกกกก แดดแรง

(แต่ความเย็นคงที่!)

บ่ายแก่ๆ เราเจอคนไทยด้วยกันค่ะ!

แต่ดูเหมือนว่าเค้าจะไม่ค่อยเชื่อ

ว่านิ่มซี่เป็นคนไทย เพราะนิ่มซี่พูดกับเค้า

แล้วเค้าก็ทำหน้างง

ประมาณว่า "พูดไทยได้ด้วยหรอ???"

T_T

"หนูเป็นคนไทยค่าาาา"

 

เย็น

กลุ่ม 1 ของเรา มาเป็นกลุ่มแรก

พระเจ้าช่วย มันเร็วมาก!

แก้มกับปุ่น ก็ให้รอนโอปป้าสอนภาษาเกาหลี

นิ่มกับตือนั่งดูคลิปดงบังชินกิ

หมูแดงนั่งดูรูปกับยาดมโอปป้า

พอเพื่อนๆกลุ่มอื่นมา นิ่มซี่ก็เดินเม้า

ว่าไปเจออะไรมาบ้าง เป็นไงมาไง

 

มื้อเย็น!

ว้าวววววววววววววว!!~ บุฟเฟ่ อาหาร

มี ซูชิ ซาชิมิ อาหารเกาหลีอีกมากมาย!

นิ่มซี่ก็รีบโกยทุกอย่างใส่จาน

แล้วมานั่งกิน แต่แล้ว!

พี่เล็กก็บอกว่า อีกครึ่งชั่วโมงเราต้องแสดง!

กรี๊ดดดดดด หนูเพิ่งกินจานเดียวเอ้งงงง

เพื่อไม่ให้เค้ก และผลไม้มันสูญเปล่า

นิ่มซี่ก็รีบวิ่งไปหยิบๆ

แล้วมานั่งยัด ท่ามกลางความตกใจ

ในท่าทางการกินที่บ้ามาก

น้องมีรัน รอนโอปป้า ยาดมโอปป้าถึงกับฮาไม่หยุด

 

ตอนเเต่งตัว!

ทุกคนกำลังยุ่งมากมายยยยย

ไหนจะแต่งหน้า ทำผม เวลาก็จำกัดสุดๆ

ทำเอานิ่มสิก้าที่อิ่มๆอยู่น้านนน

เเทบตายเลยทีเดียว Y_Y

 

ดึกๆ

การแสดงแรกที่ไทยได้เตรียมมานั้น

เป็นการขับเสภาจากขุนแผน ฟังดูดีจริงๆ

แต่แล้ว! ขุนแผนก็มีเซอร์ไพรส์

โดยการ ขับเสภาเป็นภาษาเกาหลี!! O_O

พระเจ้าช่วย!! มันฮามากกกกกกกกก

"อันยองฮาเซโย้~~~~~~~"

อย่าว่าแต่เกาหลีฮาเลย ไทยก็ฮามากค่ะ!

การแสดงไทยแดนซ์ของพวกเรา

8 สาว After School อิอิ จบลงด้วยดี

ต่อมาเป็นมวยไทย นำทีมโดย ตือ กับฮั่น

ทั่งคู่ไม่ต่อยกันซักที แต่แอบเห็น

มีรันตะโกนเรียกตือว่า "เซีย จุนซู" ฮ่าๆๆๆๆ

ต่อมา เป็นเซิ้งกะลา!

คนเกาหลีชอบท่าเปิดตัวเมิกกกก

แต่แอบฮา ตอนที่ทุกคนเคาะผิดจังหวะ

คิกๆ ^-^

ต่อไปเป็นฝั่งเกาหลี ที่แสดงโชว์

ตอนแรกเป็นบีบอย

นิ่มซี่งงมากกกกกกกกกกกก

คือทุกคนก็รุ่นๆเดียวกับเรานะ

ทำไม "มีซิกเเพก >.<"

โชว์เต้นโคพเวอร์ เกิลกรุ๊ป!

ชี ชี และ ชี เต้นดีมากกกกก

พร้อมเพรียง สวยงาม~

พอบอยเเบรนด์เต้นบ้างงง

โอ้โห Youจะออกสาวไปมั้ย?

แต่ก็เท่ และ เก่งได้ใจไปเต็มๆ

 

ต่อมาเป็นการรำวงแบบลูกผสม!

เราฮา แล้วก็ ฮา พอโหมดซึ้ง

ทุกคนแบบจะร้องไห้

เพราะโอปป้า ออนนี่บางคน

จะไม่ได้ไปส่งพวกเรา U_U

 

บนรถ

นิ่มซี่กับบอสร้องไห้กันใหญ่

เพราะสงสารซึงฮักโอปป้า ที่ไม่ค่อยมีคนสนใจ

ทั้งๆที่โอปป้าดีมาก

แค่ไม่หล่อเท่าฮันซอลโอปป้าเท่านั้นเอง

 

ดึกแบบดึกมาก

พวกเราออกมาซื้อของที่มินิมาร์ท

เพื่อให้เงินวอนให้หมด!

ตุ่นโอปป้าที่หนีกลับบ้านก่อน

เลยไม่ได้ดูการแสดง

ตามนิ่มซี่กับบอสมา

แล้วเล่าให้ฟังว่า ปู่ไม่สบายมาก

เลยต้องกลับบ้านก่อน แต่กลับมานอนที่

โรงแรม นิ่มกับบอสก็เส้า

ตุ่นโอปป้าบอกว่า

ไม่มีของอะไรจะให้ แต่จะอธิษฐานให้

พวกเรามีความสุข T_T

เป็นช๊อตที่ซึ้งมากๆ

นิ่มซี่ ตุ่นโอปป้า บอส เลยเดินเกาะกันไป

 

25 เมษา 53

และแล้ว วันสุดท้ายที่เกาหลีก็มาถึง

พวกเราเตรียมพรีเซ็นกันไปเรื่อยๆ

ระหว่างที่กลุ่ม 4 พรีเซ็นต์

ยาดมโอปป้า เห็นสมุดบันทึกของนิ่มซี่

ที่บอสเขียนไว้ฝากให้อาจารย์

โอปป้าเลยคิดว่า บอสเขียนให้นิ่ม

 

แล้วโอปป้าเลยเขียนมั่ง

ใจความในนั้นแปลได้ว่า

"ดีใจมากที่เจอเธอที่เกาหลี

ผมไม่มั่นใจหรอก ว่าเราจะได้เจอกันอีก

แต่ผมจะจำทุกความทรงจำของเราไว้

ผมคิดว่า รอยยิ้มของคุณ ทำให้ทุกคนมีความสุข

อย่าให้รอยยิ้มหายไปนะ

มีความสุขมากๆ

ปล ผมหิว ง่วงนอน อย่าร้องไห้นะ"

..............................

อ่านตอนแรกพูดไม่ออกเลย

น้ำตาไหลออกมาอย่างเดียว มันเศร้ามาก

ทั้งๆที่เราเริ่มสนิทกันแล้วแท้ๆ

เฮ่อ ยาดม I miss U

 

มื้อเที่ยง

นิ่มซี่ไม่อยากเศร้า

เลยกินเยอะมากๆๆๆๆ กินแล้วก็กิน

จนเพื่อนๆตกใจกันหมดเรย

พอกินเสร็จก็ไปเข้าห้องน้ำกับบอส

แต่บอสออกมาก่อน เพราะคิดว่านิ่มซี่ไปแล้ว

แต่พอนิ่มซี่ออกมาก็เจอยาดมโอปป้า

ที่วิ่งมาหาแบบหน้าตาตื่นมากๆ

โอปป้าพูดแบบว่า เราเป็นอะไรหรือเปล่า

แอบมาร้องไห้เพราะเค้าใช่มั้ย

เค้าเป็นห่วงเรามากๆเลย ไรเงี้ย

แล้วนิ่มซี่ก็ยิ่งอยากร้องไห้

พอกลับมาที่ห้อง เพื่อดูวิดีโอตลอด 6 วัน

หมูแดงที่นั่งข้างๆก็บอกว่า

เมื่อกี๊พี่เค้าถามหานิ่ม แล้วหมูแดงบอกว่า

นิ่มไปห้องน้ำกับบอส

พอเค้าหันไปเจอบอส แต่ไม่เจอนิ่ม

เค้าก็วิ่งออกไปเลย

 

ฮึก....... นิ่มซี่เลยร้องไห้อีกยก แบบเงียบๆ

ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย

ความรู้สึกแบบคิดถึงมาก รักมากๆ

(แบบพี่น้องนะเฟ้ย!~)

เค้าเป็นคนดีมากจริงๆ

 

ยิ่งอ่านข้อความที่เค้าเขียนให้

เป็นภาษาอังกฤษ ก็ยิ่งร้องไห้

 

เฮ่อออออออออ

คิดถึง โอปป้า กับ ออนนี่ ทุกคนเลย

ทุกคนเป็นคนดีมากจริงๆ

ถ้ามีโอกาสมาไทย

นิ่มซี่จะดูแลทุกคน ให้ดีๆเลย Y_Y

 

รักมากๆ

เพื่อนๆอีก 29 คน พี่ๆที่ไทยอีก 5 คน

ทุกคนก็ดีมากๆ ดีใจจริงๆที่ได้เจอทุกคน

เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขสุดๆ

 

คงจะบอกเป็นคำพูดอะไรอีกไม่ได้

นอกจาก "รักมากๆ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ที่จริง ยังมีรูปอีกเยอะมากๆๆๆๆๆ

ที่อยู่ในกล้องเพื่อน และกล้องนิ่มซี่ 

ใครอยากดูรูปเพิ่ม 

เข้าไปดูที่

nimaf8.hi5.com จ้าาาาาา

 

NeW nickname is Nimsica!!

posted on 28 Feb 2010 23:42 by numnimgooggoogku
หายไปหลายเดือนเลยค่าพี่โน้งงงงง
คือแบบว่างานก็เยอะ เรียนก็เยอะ
แถมยังมีงานเต้นอีก บลาๆๆ มากมายง่ะ
เอาแบบคร่าวๆ เท่าที่จำได้ดีกว่าเนอะ
คือ ตอนนี้เปลี่ยนชื่อใหม่แล้ววววววววววว!!
เพราะคิดว่า นุ่มนิ่มซี่ เป็นชื่อในวงการนักเขียน
แล้วก็ทั่วๆไป
แต่ชื่อเต้นโคพเวอร์ มันก็ประหลาดกว่า
(เอ๊ะยังไง???)
ก็เลยเปลี่ยนเป็น
นิ่มสิก้าาาาาาาาาา
NIMSICA!!
555555555+
ฟังเหมือน นุ่มนิ่ม สิ กล้า เลยอ่า
หรือถ้าอ่านแบบ นิ่มสิค่า 
ก็เหมือน นุ่มนิ่มสิค่ะั
ดูดีมากมายยยยยยยยยย
5555
(บ้าไปแล้ว) 
 
จากตอนที่แล้ว คือ เล่าเรื่องวงCover ใช่มะั
ทีนี้่ขอเล่าต่อ
คือว่ากลายเป็นวงCoverที่คนในโรงเรียนรู้จักเยอะมากๆ
เอาเป็นว่า ทั้ง รร แล้ว ทั้งครู เพื่อนๆ น้องๆ
อู้ยยยย เยอะแยะ
แล้วมีงานนึงที่เต้นที่ รร 
แล้ววันนั้นก็มีน้องมาขอถ่ายรูป ถ่ายรูปกับอาจาน
แล้วก็มีน้องถามเยอะมากว่า
"ใช่พี่ประธานหรือเปล่าค่ะ???" 
เอิ่มมมม
อยากบอกว่า ใช่ค่ะ >_< 
 
ปล. พักไว้แค่นี้ก่อน ง่วงนอน มาอัพต่อพรุ่งนี้ค่า.....